|
Rozważania na czasie: 2020…2025… 2030… 2050…
Niektórzy twierdzą, że
pewne jest,… że nic nie jest pewne… Prognozowanie było, jest i
będzie rzemiosłem i sztuką, zwłaszcza w erze zawirowań…Niedawno
ukazała się niezwykła książka autorstwa G. Friedmana: „Następne
100 lat. Prognoza na XXI wiek”. W Polsce też pojawiają się
rozmaite raporty, choćby opracowania Komitetu Prognoz „Polska 2000
Plus”. Mamy opracowaną przez Ministerstwo Rozwoju Regionalnego
„Krajową Strategię Rozwoju Regionalnego do roku 2020”,
jest tzw. raport Michała Boniego – „Polska 2030 Wyzwania
rozwojowe”. W Szczecinie pracujemy nad aktualizacją strategii
rozwoju w perspektywie roku 2025, jest też floating garden
2050.
W myśleniu o przyszłości
warto brać pod uwagę interesujące oceny i rekomendacje
sformułowane przez Johna C. Bogle’a w: „Enough. True Measures of
Money, Business, and Life”. Pisząc o pieniądzach, biznesie i
życiu zdefiniował on, czego mamy za dużo i czego za mało (Too
Much…, Not Enough…): 1. Za dużo kosztów – za mało wartości;
2. Za dużo spekulacji – za mało inwestowania; 3. Za
dużo złożoności – za mało prostoty; 4. Za dużo wyrachowania –
za mało zaufania; 5. Za dużo komercji – za mało
profesjonalizmu; 6. Za dużo kupczenia - za mało obsługi;
7. Za dużo menedżeryzmu - za mało przywództwa; 8. Za
dużo koncentracji na rzeczach – za mało odpowiedzialności; 9. Za
dużo wartości XXI wieku – za mało wartości z XVIII wieku,
10. Za dużo „sukcesu” – za mało charakteru.
Dekalog ten można
poszerzyć o dalsze punkty, takie jak np.: za dużo powierzchowności
– za mało wnikliwości, za dużo pośpiechu – za mało
refleksji, za dużo destrukcji – za mało tradycji, za mało
empatii – za dużo arogancji. Cztery ostatnie zawdzięczam prezes
Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego prof. Elżbiecie Mączyńskiej.
PS. W felietonie
pisanym pod koniec roku 2009 nie może zabraknąć słowa „kryzys”…
Javier Cercas, hiszpański pisarz, tłumacz, publicysta i wykładowca
literatury napisał niedawno w El Pais: Gdybyśmy czytali „Etykę”
Spinozy, ten najradośniejszy poemat o miłości, szybko byśmy
zrozumieli, że kryzys to zwykłe duperele, a życie – każda jego
chwila – jest całkowitym i niepowtarzalnym cudem… Viva la Vida…
Niech żyje życie… I tej wersji się trzymajmy… Teraz i w
przyszłości…
Stanisław Flejterski
Prof. zw. dr hab. Stanisław Flejterski, wykładowca Uniwersytetu
Szczecińskiego i Zachodniopomorskiej Szkoły Biznesu. Specjalizuje się w
problematyce finansów i bankowości. Jest członkiem Komitetu Nauk
Ekonomicznych oraz Komitetu Nauk o Finansach PAN.
|